Jak wdrożyć zakaz konkurencji i co powinien zawierać?

Zakaz konkurencji to jedno z najczęściej stosowanych narzędzi ochrony interesów pracodawcy. W praktyce pozwala zabezpieczyć know-how firmy, dane klientów, tajemnice technologiczne i strategie biznesowe przed ujawnieniem lub wykorzystaniem przez byłych lub obecnych pracowników.
Jednocześnie jest to obszar, w którym pracodawcy popełniają wiele błędów formalnych – od nieprecyzyjnych zapisów, po brak ekwiwalentu finansowego po ustaniu stosunku pracy.

Z tego artykułu dowiesz się:

  • kiedy można wprowadzić zakaz konkurencji,
  • jak prawidłowo sporządzić umowę,
  • jakie są wymogi formalne i finansowe,
  • jak uniknąć błędów najczęściej kwestionowanych przez sądy,
  • jak dokumentować zgodność z przepisami,
  • oraz jak zrównoważyć interes pracodawcy i prawa pracownika.

1. Czym jest zakaz konkurencji?

Zgodnie z art. 101¹ §1 Kodeksu pracy, pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność, jeżeli został zobowiązany do tego w umowie o zakazie konkurencji.

Zakaz konkurencji można wprowadzić:

  • w czasie trwania stosunku pracy,
  • po ustaniu stosunku pracy, jeśli strony tak postanowią.

W pierwszym przypadku jego naruszenie może być podstawą do rozwiązania umowy o pracę lub zastosowania sankcji dyscyplinarnych.
W drugim – może rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy.


2. Podstawa prawna i przepisy

Podstawą prawną zakazu konkurencji są przepisy Kodeksu pracy:

  • art. 101¹–101⁴ KP – regulujące zakaz konkurencji i odszkodowanie,
  • art. 11 KP – nakazujący wzajemne poszanowanie interesów stron,
  • art. 100 §2 pkt 4 KP – nakładający na pracownika obowiązek dbałości o dobro zakładu pracy.

Dodatkowo zastosowanie mają:

  • przepisy Kodeksu cywilnego o zobowiązaniach (art. 353¹ KC),
  • ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z 16 kwietnia 1993 r.,
  • przepisy RODO w kontekście ochrony danych poufnych.

3. Dlaczego warto wprowadzić zakaz konkurencji?

Zakaz konkurencji pełni kilka istotnych funkcji:

  1. Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa – uniemożliwia wykorzystanie przez pracownika poufnych informacji w innej firmie.
  2. Zachowanie lojalności pracownika – w trakcie zatrudnienia i po odejściu.
  3. Budowanie przewagi konkurencyjnej – zwłaszcza w branżach opartych na relacjach i wiedzy specjalistycznej.
  4. Ograniczenie ryzyka utraty klientów – szczególnie w firmach usługowych i doradczych.
  5. Zwiększenie stabilności kadrowej – poprzez zniechęcenie do przejścia do konkurencji tuż po zakończeniu pracy.

Warto jednak pamiętać, że zbyt szeroki lub restrykcyjny zakaz może zostać uznany przez sąd za nieważny jako sprzeczny z zasadą wolności pracy (art. 65 Konstytucji RP).


4. Kiedy można wprowadzić zakaz konkurencji?

Zakaz konkurencji można zawrzeć:

  • z każdym pracownikiem, niezależnie od rodzaju umowy,
  • zleceniobiorcą (na gruncie umowy cywilnoprawnej),
  • członkiem zarządu (na podstawie odrębnej umowy).

Nie ma obowiązku stosowania go wobec wszystkich – jest to rozwiązanie fakultatywne. Najczęściej obejmuje:

  • osoby mające dostęp do informacji wrażliwych,
  • menedżerów i kierowników działów,
  • specjalistów ds. sprzedaży, finansów, technologii,
  • doradców i konsultantów.

5. Zakaz konkurencji w czasie trwania stosunku pracy

Zgodnie z art. 101¹ §1 KP:

Pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani świadczyć pracy na rzecz podmiotu konkurencyjnego, jeżeli został do tego zobowiązany w umowie o zakazie konkurencji.

Ta umowa nie wymaga dodatkowego wynagrodzenia – zakaz jest częścią obowiązku lojalności wobec pracodawcy.

W praktyce:

  • zakaz obowiązuje od momentu podpisania umowy,
  • nie musi być ograniczony w czasie (trwa tak długo, jak stosunek pracy),
  • nie wymaga odszkodowania,
  • może przewidywać sankcje (np. kara umowna).

Przykład zapisu:

Pracownik zobowiązuje się, że w okresie zatrudnienia nie będzie prowadził działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani świadczył pracy na rzecz podmiotu prowadzącego działalność konkurencyjną.


6. Zakaz konkurencji po ustaniu stosunku pracy

Ten rodzaj zakazu uregulowano w art. 101² KP.
Zawiera się go wyłącznie z pracownikami mającymi dostęp do informacji szczególnie ważnych dla pracodawcy, których ujawnienie mogłoby narazić firmę na szkodę.

Najważniejsze elementy:

  • musi mieć formę pisemną,
  • musi określać czas obowiązywania zakazu (np. 6 lub 12 miesięcy),
  • musi przewidywać odszkodowanie dla pracownika,
  • odszkodowanie nie może być niższe niż 25% wynagrodzenia otrzymywanego przed ustaniem stosunku pracy,
  • wypłata może następować jednorazowo lub w ratach miesięcznych.

Bez wskazania odszkodowania umowa jest nieważna.


7. Jak ustalić wysokość odszkodowania?

Zgodnie z art. 101² §3 KP:

Odszkodowanie należne pracownikowi z tytułu zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy nie może być niższe niż 25% wynagrodzenia otrzymywanego przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu.

Oznacza to, że:

  • minimalny próg to 25%,
  • można ustalić wyższy (np. 50% lub 100%),
  • można wypłacać co miesiąc lub z góry.

Przykład:
Zakaz konkurencji obowiązuje 12 miesięcy, wynagrodzenie z ostatnich 12 miesięcy wynosiło średnio 8000 zł brutto.
Minimalne odszkodowanie:
8000 × 25% = 2000 zł × 12 miesięcy = 24 000 zł brutto.


8. Co powinien zawierać zapis o zakazie konkurencji?

Dobrze skonstruowana umowa o zakazie konkurencji powinna zawierać następujące elementy:

  1. Strony umowy – imię, nazwisko, stanowisko, nazwa pracodawcy.
  2. Definicję działalności konkurencyjnej – jasno określoną, nieogólną.
    Przykład: Działalność konkurencyjna oznacza świadczenie usług doradczych w zakresie HR i kadr na rzecz podmiotów prowadzących działalność zbieżną z profilem Pracodawcy.
  3. Zakres zakazu – np. terytorialny („na obszarze woj. mazowieckiego”) lub przedmiotowy.
  4. Okres obowiązywania zakazu – np. 6 miesięcy po ustaniu stosunku pracy.
  5. Wysokość i zasady wypłaty odszkodowania.
  6. Sankcje za naruszenie umowy – np. kara umowna.
  7. Postanowienia o możliwości wcześniejszego rozwiązania umowy – za porozumieniem stron.
  8. Forma wypowiedzenia – jeśli zakaz można rozwiązać jednostronnie.
  9. Klauzulę ochronną RODO – w przypadku przetwarzania danych osobowych.
  10. Podpisy obu stron.

9. Jak precyzyjnie określić działalność konkurencyjną?

To jeden z kluczowych punktów umowy.
Zbyt szerokie określenie może prowadzić do nieważności klauzuli.

Nieprawidłowo:

Pracownik nie może podejmować żadnej działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy.

Prawidłowo:

Pracownik nie może prowadzić działalności gospodarczej ani wykonywać pracy na rzecz podmiotów oferujących oprogramowanie kadrowo-płacowe lub świadczących usługi outsourcingu kadrowego.

Ważne, by zapis był mierzalny i możliwy do oceny, a nie pozostawiał uznania jednej stronie.


10. Okres obowiązywania zakazu

Okres zakazu powinien być uzasadniony interesem pracodawcy.
Najczęściej wynosi:

  • 3–6 miesięcy – dla specjalistów,
  • 12 miesięcy – dla menedżerów,
  • maksymalnie 24 miesiące – dla kluczowych osób (np. dyrektorów).

Zbyt długi okres może zostać skrócony przez sąd, jeśli pracodawca nie wykaże, że jest konieczny.


11. Forma i moment zawarcia umowy

Umowa o zakazie konkurencji musi być zawarta na piśmie, inaczej jest nieważna (art. 101³ KP).
Może być:

  • odrębnym dokumentem,
  • załącznikiem do umowy o pracę,
  • aneksem podpisanym w trakcie zatrudnienia.

Najlepiej, by dokument był przechowywany w części B akt osobowych (dla obowiązującego zakazu) lub części C (dla zakazu po ustaniu zatrudnienia).


12. Odpowiedzialność za naruszenie zakazu konkurencji

a) W czasie zatrudnienia

Naruszenie stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 §1 pkt 1 KP). Pracodawca może:

  • rozwiązać umowę dyscyplinarnie,
  • dochodzić odszkodowania na zasadach ogólnych (art. 114–122 KP).

b) Po ustaniu zatrudnienia

Odpowiedzialność ma charakter cywilny. Pracodawca może:

  • dochodzić zwrotu wypłaconego odszkodowania,
  • żądać naprawienia szkody lub zapłaty kary umownej (jeśli została przewidziana).

Sąd Najwyższy w wyroku z 2 czerwca 2010 r. (II PK 369/09) uznał, że:

„Kara umowna może być skutecznie zastrzeżona w umowie o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, o ile nie narusza zasady ekwiwalentności świadczeń.”


13. Możliwość wcześniejszego rozwiązania zakazu

W praktyce warto przewidzieć możliwość wcześniejszego rozwiązania umowy, jeśli:

  • informacje stracą wartość handlową,
  • pracownik przejdzie do innej branży,
  • firma zmieni profil działalności.

Przykładowa klauzula:

Pracodawca może zrezygnować z obowiązywania zakazu konkurencji w każdym czasie, poprzez pisemne oświadczenie, z zachowaniem 14-dniowego okresu wypowiedzenia.


14. Zakaz konkurencji a RODO i tajemnica przedsiębiorstwa

Zakaz konkurencji często łączy się z ochroną danych osobowych i tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji).

W umowie warto więc dodać zapis:

Pracownik zobowiązuje się do zachowania w tajemnicy informacji o charakterze technicznym, handlowym, organizacyjnym, w tym danych osobowych klientów i kontrahentów, uzyskanych w trakcie zatrudnienia.


15. Dokumentacja w aktach osobowych

W celu prawidłowego udokumentowania zakazu konkurencji, w aktach osobowych powinny znaleźć się:

  1. Egzemplarz umowy o zakazie konkurencji podpisany przez obie strony.
  2. Potwierdzenie wypłaty odszkodowania (lista płac, przelew).
  3. Ewentualne porozumienia rozwiązujące zakaz.
  4. Korespondencja dotycząca wypowiedzenia umowy o zakazie konkurencji.

W e-teczkach (zgodnie z rozporządzeniem z 10 grudnia 2018 r.) można przechowywać te dokumenty elektronicznie, z kwalifikowanym podpisem lub pieczęcią elektroniczną.


16. Najczęstsze błędy w praktyce

  1. Brak formy pisemnej – czyni umowę nieważną.
  2. Brak określenia odszkodowania – również powoduje nieważność.
  3. Zbyt ogólne określenie działalności konkurencyjnej.
  4. Brak podpisu obu stron.
  5. Zbyt niski poziom odszkodowania (poniżej 25%).
  6. Brak podstaw do uznania, że pracownik miał dostęp do informacji wrażliwych.
  7. Nieprzewidzenie możliwości wcześniejszego rozwiązania.

17. Orzecznictwo sądowe – praktyczne wskazówki

WyrokSygnaturaTeza
SN z 10 października 2002 r.I PKN 560/01Zakaz konkurencji po ustaniu stosunku pracy musi być ekwiwalentny – pracownik ma prawo do odszkodowania.
SN z 11 września 2003 r.I PK 453/02Brak wskazania wysokości odszkodowania powoduje nieważność umowy.
SN z 2 czerwca 2010 r.II PK 369/09Można wprowadzić karę umowną za naruszenie zakazu.
SN z 8 maja 2002 r.I PKN 221/01Zakaz nie może być nieograniczony terytorialnie ani czasowo.
SA w Warszawie z 19 marca 2021 r.III APa 19/20Wysokość odszkodowania powinna odpowiadać rzeczywistemu ograniczeniu możliwości zawodowych.

18. Zakaz konkurencji dla współpracowników B2B i zleceniobiorców

W umowach cywilnoprawnych zakaz konkurencji można wprowadzić na podstawie art. 353¹ KC (zasada swobody umów).
W odróżnieniu od umowy o pracę:

  • nie ma obowiązku wypłaty odszkodowania,
  • ale można je przewidzieć dobrowolnie,
  • nie obowiązuje minimalny próg 25%,
  • sankcje za naruszenie reguluje kara umowna.

Warto jednak pamiętać, że zbyt szeroki zakaz może zostać uznany przez sąd za sprzeczny z zasadami współżycia społecznego.


19. Praktyczne kroki wdrożenia zakazu konkurencji w firmie

  1. Analiza stanowisk – określ, które funkcje rzeczywiście wymagają ochrony.
  2. Opracowanie wzoru umowy – z precyzyjnym zakresem, czasem i wysokością odszkodowania.
  3. Konsultacja z prawnikiem lub działem HR compliance.
  4. Uzyskanie podpisów stron.
  5. Ujęcie wypłat w systemie kadrowo-płacowym.
  6. Monitorowanie ważności umów – np. w systemie przypomnień HRM.
  7. Aktualizacja wzorów – zgodnie ze zmianami przepisów lub profilu działalności firmy.

20. Jak zakończyć zakaz konkurencji?

Umowę można zakończyć:

  • z upływem terminu,
  • za porozumieniem stron,
  • poprzez wypowiedzenie (jeśli przewidziano taką możliwość),
  • przez jednostronne oświadczenie pracodawcy o rezygnacji z zakazu.

Zgodnie z orzecznictwem (wyrok SN z 7 czerwca 2011 r., II PK 354/10):

„Rezygnacja pracodawcy z zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy jest dopuszczalna, o ile została przewidziana w umowie.”


21. Wzór klauzuli o zakazie konkurencji po ustaniu zatrudnienia

§1. Pracownik zobowiązuje się, że przez okres 12 miesięcy po ustaniu stosunku pracy nie podejmie działalności konkurencyjnej wobec Pracodawcy ani nie będzie świadczył pracy na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność.

§2. Pracodawca zobowiązuje się do wypłaty Pracownikowi odszkodowania w wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia z ostatnich 12 miesięcy, płatnego miesięcznie przez okres obowiązywania zakazu.

§3. Pracodawca może zrezygnować z obowiązywania zakazu w dowolnym momencie, poprzez pisemne oświadczenie doręczone Pracownikowi, ze skutkiem po 14 dniach od jego doręczenia.

§4. Strony uznają, że naruszenie zakazu skutkuje obowiązkiem zapłaty kary umownej w wysokości trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia Pracownika.


22. Czy zakaz konkurencji można wprowadzić w okresie wypowiedzenia?

Tak – możliwe jest podpisanie umowy o zakazie konkurencji w trakcie okresu wypowiedzenia, o ile obie strony wyrażą zgodę.
Sąd Najwyższy (wyrok z 16 listopada 2000 r., I PKN 88/00) potwierdził, że:

„Nie ma przeszkód, by umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy została zawarta również w okresie wypowiedzenia, jeśli pracownik wyrazi zgodę.”


23. Czy pracownik może odmówić podpisania zakazu konkurencji?

Tak – w przypadku umowy po ustaniu stosunku pracy.
Pracodawca nie może wymusić podpisania, bo jest to odrębna umowa cywilnoprawna.
Natomiast w przypadku zakazu w trakcie zatrudnienia, odmowa może być podstawą do rozwiązania umowy, jeśli wynika z polityki wewnętrznej i dotyczy stanowiska z dostępem do tajemnic przedsiębiorstwa.


24. Jak dokumentować wypłatę odszkodowania?

  • Lista płac z oznaczeniem składnika „odszkodowanie z tytułu zakazu konkurencji” (bez składek ZUS – art. 18 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).
  • Dowód przelewu bankowego.
  • Zaświadczenie o wypłacie – w części C akt osobowych.
  • Informacja w PIT-11 jako przychód ze stosunku pracy.

25. Najlepsze praktyki HR i compliance

  1. Zawsze analizuj zasadność zakazu – nie stosuj go automatycznie.
  2. Zachowaj równowagę między ochroną interesu pracodawcy a prawami pracownika.
  3. Stosuj klauzule rozwiązujące i czytelne zapisy.
  4. Wprowadź system przypomnień o kończących się zakazach.
  5. Prowadź rejestr umów o zakazie konkurencji.
  6. Regularnie aktualizuj wzory z prawnikiem HR.

Podsumowanie

Zakaz konkurencji to skuteczny instrument ochrony interesów firmy – pod warunkiem, że jest stosowany świadomie i zgodnie z przepisami.
Aby był ważny i wykonalny, musi spełniać trzy warunki:

  1. mieć formę pisemną,
  2. określać czas obowiązywania i zakres,
  3. zawierać odszkodowanie (jeśli dotyczy okresu po ustaniu zatrudnienia).

Prawidłowo wdrożony zakaz konkurencji nie tylko zabezpiecza przedsiębiorstwo, ale też buduje zaufanie między stronami. Transparentne, jasno udokumentowane procedury są najlepszą ochroną przed sporami i karami.

Scroll to Top